పల్లవి:
నే తొలిసారిగా కలగన్నది నిన్నే కదా
నా కళ్లెదురుగా నిలిచున్నది నువ్వే కదా
స్వప్నమా నువ్వు సత్యమా తేల్చి చెప్పవేం ప్రియతమా
మౌనమో మధురగానమో తనది అడగవేం హృదయమా
ఇంతలో చేరువై అంతలో దూరమై అందవా స్నేహమా
చరణం 1:
రెక్కలు తొడిగిన తలపు నువ్వే కాదా నేస్తమా
ఎక్కడ వాలను చెప్పు నువ్వే సావాసమా
హద్దులు చెరిపిన చెలిమి నువ్వై నడిపే దీపమా
వద్దకు రాకని ఆపకిలా అనురాగమా
నడకలు నేర్పన ఆశవు కద
తడబడనీయకు కదిలిన కథ
వెతికే మనసుకు మమతే పంచుమా
చరణం 2:
ప్రేమా నీతో పరిచయమే ఏదో పాపమా
అమృతమనుకుని నమ్మటమే ఒక శాపమా
నీ ఒడి చేరిన ప్రతి మదికి బాధే ఫలితమా
తీయని రుచిగల కటికవిషం నువ్వే సుమా
పెదవులపై చిరునవ్వుల దగా
కనబడనీయవు నిప్పుల సెగ
నీటికి ఆరని మంటల రూపమా
చరణం 3:
నీ ఆటేమిటో ఏనాటికీ ఆపవు కదా
నీ బాటేమిటో ఏ జంటకీ చూపవు కదా
తెంచుకోనీవు పంచుకోనీవు ఇంత చెలగాటమా
చెప్పుకోనీవు తప్పుకోనీవు నీకు ఇది న్యాయమా
పేరులో ప్రణయమా తీరులో ప్రళయమా పంతమా బంధమా
pallavi:
ne tŏlisārigā kalagannadi ninne kadā
nā kaḽlĕdurugā nilisunnadi nuvve kadā
svapnamā nuvvu satyamā telsi sĕppaveṁ priyadamā
maunamo madhuragānamo tanadi aḍagaveṁ hṛdayamā
iṁtalo seruvai aṁtalo dūramai aṁdavā snehamā
saraṇaṁ 1:
rĕkkalu tŏḍigina talabu nuvve kādā nestamā
ĕkkaḍa vālanu sĕppu nuvve sāvāsamā
haddulu sĕribina sĕlimi nuvvai naḍibe dībamā
vaddagu rāgani ābagilā anurāgamā
naḍagalu nerbana āśhavu kada
taḍabaḍanīyagu kadilina katha
vĕdige manasugu mamade paṁchumā
saraṇaṁ 2:
premā nīdo parisayame edo pābamā
amṛtamanuguni nammaḍame ŏga śhābamā
nī ŏḍi serina pradi madigi bādhe phalidamā
tīyani rusigala kaḍigaviṣhaṁ nuvve sumā
pĕdavulabai sirunavvula dagā
kanabaḍanīyavu nippula sĕga
nīḍigi ārani maṁṭala rūbamā
saraṇaṁ 3:
nī āḍemiḍo enāḍigī ābavu kadā
nī bāḍemiḍo e jaṁṭagī sūbavu kadā
tĕṁchugonīvu paṁchugonīvu iṁta sĕlagāḍamā
sĕppugonīvu tappugonīvu nīgu idi nyāyamā
perulo praṇayamā tīrulo praḽayamā paṁtamā baṁdhamā