పల్లవి:
నాలుగు కళ్ళు రెండైనాయి రెండు మనసులు ఒకటైనాయి
నాలుగు కళ్ళు రెండైనాయి రెండు మనసులు ఒకటైనాయి
ఉన్న మనసు నీకర్పణచేసి లేనిదాననైనాను
ఏమీ లేనిదాననైనాను
చరణం 1:
కనులకు కలలే బరువైనాయి కన్నీళ్ళయినా కరువైనాయి||2||
రెండూ లేక పండురేకులై ఎందుకు నాకీ కనుదోయి
ఇంకెందుకు నాకీ కనుదోయి
చరణం 2:
కదిలే శిలగా మారిపోతిని కథగానైనా మిగలనైతిని||2||
నిలువుగ నన్ను దోచుకుంటివి నిరుపేదగ నే
నిలిచిపోతిని నిరుపేదగ నే నిలిచిపోతిని
pallavi:
nālugu kaḽḽu rĕṁḍaināyi rĕṁḍu manasulu ŏgaḍaināyi
nālugu kaḽḽu rĕṁḍaināyi rĕṁḍu manasulu ŏgaḍaināyi
unna manasu nīgarbaṇasesi lenidānanainānu
emī lenidānanainānu
saraṇaṁ 1:
kanulagu kalale baruvaināyi kannīḽḽayinā karuvaināyi||2||
rĕṁḍū lega paṁḍuregulai ĕṁdugu nāgī kanudoyi
iṁkĕṁdugu nāgī kanudoyi
saraṇaṁ 2:
kadile śhilagā māribodini kathagānainā migalanaidini||2||
niluvuga nannu dosuguṁṭivi nirubedaga ne
nilisibodini nirubedaga ne nilisibodini