മഞ്ഞും മധുമാരിയും തൂകും വെൺമേഘമേ
നളിനവനം പൂകും രാജഹംസമേ
അഴകെഴും നാളിൽ അവനിയിൽ വന്നു
വിണ്ണിൽ നിന്നെല്ലാം കൊണ്ടു നീ വന്നു
(മഞ്ഞും...)
സ്വർണ്ണമയിലാടും കുന്നുകളിൽ മാനം
വാരിടും നേരം (2)
താഴ്വരയിൽ പൂമരങ്ങൾ ചാമരങ്ങൾ വീശുന്നു
തേൻ മൊഴിയായ് തെന്നലിന്നെൻ ഓമനയെ വാഴ്ത്തുന്നു
(മഞ്ഞും...)
പുഞ്ചിരി തൻ നാളം പാലൊളികൾ നീളെ
പെയ്തിടും നേരം (2)
പാടി വരും കാട്ടരുവി പാദസരം മീട്ടുന്നു
പൊന്നലകൾ ഉമ്മ നൽകി നന്മയെന്നും നേരുന്നു
(മഞ്ഞും...)
maññuṁ madhumāriyuṁ tūguṁ vĕṇmeghame
naḽinavanaṁ pūguṁ rājahaṁsame
aḻagĕḻuṁ nāḽil avaniyil vannu
viṇṇil ninnĕllāṁ kŏṇḍu nī vannu
(maññuṁ...)
svarṇṇamayilāḍuṁ kunnugaḽil mānaṁ
vāriḍuṁ neraṁ (2)
tāḻvarayil pūmaraṅṅaḽ sāmaraṅṅaḽ vīśunnu
ten mŏḻiyāy tĕnnalinnĕn omanayĕ vāḻttunnu
(maññuṁ...)
puñjiri tan nāḽaṁ pālŏḽigaḽ nīḽĕ
pĕydiḍuṁ neraṁ (2)
pāḍi varuṁ kāṭṭaruvi pādasaraṁ mīṭṭunnu
pŏnnalagaḽ umma nalgi nanmayĕnnuṁ nerunnu
(maññuṁ...)