মাঝে মাঝে তব দেখা পাই, চিরদিন কেন পাই না।
কেন মেঘ আসে হৃদয়-আকাশে, তোমারে দেখিতে দেয় না।
( মোহমেঘে তোমারে দেখিতে দেয় না।
অন্ধ করে রাখে, তোমারে দেখিতে দেয় না। )
ক্ষণিক আলোকে আঁখির পলকে তোমায় যবে পাই দেখিতে
ওহে ‘হারাই হারাই’ সদা ভয় হয়, হারাইয়া ফেলি চকিতে।
( আশ না মিটিতে হারাইয়া– পলক না পড়িতে হারাইয়া–
হৃদয় না জুড়াতে হারাইয়া ফেলি চকিতে। )
কী করিলে বলো পাইব তোমারে, রাখিব আঁখিতে আঁখিতে–
ওহে এত প্রেম আমি কোথা পাব, নাথ, তোমারে হৃদয়ে রাখিতে।
( আমার সাধ্য কিবা তোমারে–
দয়া না করিলে কে পারে–
তুমি আপনি না এলে কে পারে হৃদয়ে রাখিতে। )
আর-কারো পানে চাহিব না আর, করিব হে আমি প্রাণপণ–
ওহে তুমি যদি বলো এখনি করিব বিষয় -বাসনা বিসর্জন।
( দিব শ্রীচরণে বিষয়– দিব অকাতরে বিষয়–
দিব তোমার লাগি বিষয় -বাসনা বিসর্জন। )
mājhe mājhe tab dekhā pāi, chirdin ken pāi nā|
ken megh āse hṛdaẏ-ākāśhe, tomāre dekhite deẏ nā|
( mohmeghe tomāre dekhite deẏ nā|
andh kare rākhe, tomāre dekhite deẏ nā| )
kṣhaṇik āloke ām̐khir palke tomāẏ yabe pāi dekhite
ohe ‘hārāi hārāi’ sadā bhaẏ haẏ, hārāiẏā pheli chakite|
( āśh nā miṭite hārāiẏā– palak nā par̤ite hārāiẏā–
hṛdaẏ nā jur̤āte hārāiẏā pheli chakite| )
kī karile balo pāib tomāre, rākhib ām̐khite ām̐khite–
ohe et prem āmi kothā pāb, nāth, tomāre hṛdaẏe rākhite|
( āmār sādhy kibā tomāre–
daẏā nā karile ke pāre–
tumi āpni nā ele ke pāre hṛdaẏe rākhite| )
ār-kāro pāne chāhib nā ār, karib he āmi prāṇpaṇ–
ohe tumi yadi balo ekhni karib biṣhaẏ -bāsnā bisarjan|
( dib śhrīcharṇe biṣhaẏ– dib akātre biṣhaẏ–
dib tomār lāgi biṣhaẏ -bāsnā bisarjan| )