Kumchabran kanyaa re taar megh-baran kesh

কুঁচবরণ কন্যা রে তার মেঘ-বরণ কেশ
Language

কুঁচবরণ কন্যা রে তার মেঘ-বরণ কেশ।
ওরে আমায় নিয়ে যাও রে নদী সেই সে কন্যার দেশ রে।।
পরনে তার মেঘ-ডম্বুর উদয়-তারার শাড়ি
ওরে রূপ নিয়ে তার চাঁদ-সুরুজে করে কাড়াকাড়ি রে
আমি তারি লাগি রে
আমি তারি লাগি বিবাগী ভাই আমার চির-পথিক বেশ।।
পিছ্‌লে পড়ে চাঁদের কিরণ নিটোল তারি গায়ে
ওরে সন্ধ্যা-সকাল আসে তারি’ আল্‌তা হতে পায়ে রে।
ও সে রয় না ঘরে রে
ও সে রয় না ঘরে ঘুরে’ বেড়ায় ময়নামতীর চরে
তা’রে দেখ্‌লে মরা বেঁচে ওঠে জ্যান্ত মানুষ মরে রে
ও সে জল-তরঙ্গে বাজে রে তার সোনার চুড়ির রেশ।।

kum̐chabraṇ kanyā re tār megh-baraṇ keśh|
ore āmāẏ niẏe yāo re nadī sei se kanyār deśh re||
parne tār megh-ḍambur udaẏ-tārār śhār̤i
ore rūp niẏe tār chām̐d-suruje kare kār̤ākār̤i re
āmi tāri lāgi re
āmi tāri lāgi bibāgī bhāi āmār chir-pathik beśh||
pichh‌le par̤e chām̐der kiraṇ niṭol tāri gāẏe
ore sandhyā-sakāl āse tāri’ āl‌tā hate pāẏe re|
o se raẏ nā ghare re
o se raẏ nā ghare ghure’ ber̤āẏ maẏanāmtīr chare
tā’re dekh‌le marā bem̐che oṭhe jyānt mānuṣh mare re
o se jal-taraṅge bāje re tār sonār chur̤ir reśh||