কেন বাজাও বাঁশি কালোশশী মৃদু মধুর তানে।
ঘরে রইতে নারি জ্ব’লে মরি বাজাইও না বনে
বাঁশি, আর বাজাইও না বনে
নিঝুম রাতে বাজে বাঁশি
পরায় গলে প্রেম-ফাঁসি,
কেহ নাহি জানে হে শ্যাম (আমি) মরি শুধু প্রাণে॥
রাখ রাখ ও-বাঁশরি
ওহে কিশোর-বংশীধারী,
মন নাহি মানে হে শ্যাম (বঁধু) বাঁশি কি গুণ জানে॥
কেন বাজাও বাঁশি কালোশশী মৃদু মধুর তানে
Work
Language
ken bājāo bām̐śhi kālośhśhī mṛdu madhur tāne|
ghare ra̮ite nāri jba’le mari bājāio nā bane
bām̐śhi, ār bājāio nā bane
nijhum rāte bāje bām̐śhi
parāẏ gale prem-phām̐si,
keh nāhi jāne he śhyām (āmi) mari śhudhu prāṇe||
rākh rākh o-bām̐śhri
ohe kiśhor-baṁśhīdhārī,
man nāhi māne he śhyām (bam̐dhu) bām̐śhi ki guṇ jāne||