കരുണാമയിയേ മേരിമാതാ
കണ്കള് തുറക്കില്ലേ
കദനം കവരും എന്റെ മകനായ്
കാലുകള് തരുകില്ലേ
കന്യാമാതേ ദേവസഭ തന്
കതകു തുറക്കില്ലേ
കന്യാമാതേ ദേവസഭ തന്
കതകു തുറക്കില്ലേ
കനിവായ് ഉരുകും മെഴുകുവിളക്കിന്
ഒളിയും വളരില്ലേ.. ഒളിയും വളരില്ലേ (കരുണാമയിയേ)
തൊട്ട നിലങ്ങള് കോടിക്കാലം
വാഴും നിന്നാലേ
നിരങ്ങും മകനെ എടുത്തു വെച്ചു
നിന്റെ മുന്നാലേ
ആടും അലകള് നിന്നാലേ
ഇളകും മരങ്ങള് നിന്നാലേ
ഉലകും നീങ്ങും നിന്നാലേ
ഉണര്ന്നു പുണരൂ കണ്ണാലേ.. കണ്ണാലേ
karuṇāmayiye merimādā
kaṇgaḽ tuṟakkille
kadanaṁ kavaruṁ ĕnṟĕ maganāy
kālugaḽ tarugille
kanyāmāde devasabha tan
kadagu tuṟakkille
kanyāmāde devasabha tan
kadagu tuṟakkille
kanivāy uruguṁ mĕḻuguviḽakkin
ŏḽiyuṁ vaḽarille.. ŏḽiyuṁ vaḽarille (karuṇāmayiye)
tŏṭṭa nilaṅṅaḽ koḍikkālaṁ
vāḻuṁ ninnāle
niraṅṅuṁ maganĕ ĕḍuttu vĕccu
ninṟĕ munnāle
āḍuṁ alagaḽ ninnāle
iḽaguṁ maraṅṅaḽ ninnāle
ulaguṁ nīṅṅuṁ ninnāle
uṇarnnu puṇarū kaṇṇāle.. kaṇṇāle