കന്യാതനയാ കരുണാനിലയാ
കൈവെടിയരുതേ മിശിഹായേ
കന്യാതനയാ കരുണാനിലയാ
കുരുടന്നു കൈവടിനീയല്ലോ
കൂരിരുളില് തിരി നീയല്ലോ
കരകാണാത്തൊരു കദനക്കടലില്
കനിവിന് തീരം നീയല്ലോ
പാരില് പാപക്കുരിശും പേറി
കാല്വരിയേറിയ നായകനേ
മുള്മുടിചൂടുമ്പോളും കരുണാ
മുരളികയൂതിയ നായകനേ
നിന്നുടെ നിനവൊരു കൈത്തിരിയായി
മണ്ണിന് വഴിയില് വാഴേണം
കന്യാതനയാ കരുണാനിലയാ
kanyādanayā karuṇānilayā
kaivĕḍiyarude miśihāye
kanyādanayā karuṇānilayā
kuruḍannu kaivaḍinīyallo
kūriruḽil tiri nīyallo
karagāṇāttŏru kadanakkaḍalil
kanivin dīraṁ nīyallo
pāril pābakkuriśuṁ peṟi
kālvariyeṟiya nāyagane
muḽmuḍisūḍumboḽuṁ karuṇā
muraḽigayūdiya nāyagane
ninnuḍĕ ninavŏru kaittiriyāyi
maṇṇin vaḻiyil vāḻeṇaṁ
kanyādanayā karuṇānilayā