കണ്മണീ നിന് പാട്ടിലേതോ
ദേവനാദം സാന്ദ്രമായോ
കനവുകള് വിരിയുമീ
സാമഗാനം പൊഴിയുമോ
വന്നുവീണ്ടും നെഞ്ചിലേതോ
കൊഞ്ചലായ് മാറും പുന്നാരങ്ങള്
പരിഭവങ്ങളിതെന്തേ കഥകളറിയുകയില്ലേ
വീണ്ടുമെന്തേ മൂകയായി
സ്വരരാഗമേ........
കന്നിയോളം തെന്നിനീങ്ങും
കണ്ണിയായ് നീളും മിന്നാരങ്ങള്
മൃദുലവല്ലിയിലെങ്ങോ പുളകമണികളുതിര്ന്നോ
ദൂരെയേതോ താളമായി
പൊന്താരമേ..........
kaṇmaṇī nin pāṭṭiledo
devanādaṁ sāndramāyo
kanavugaḽ viriyumī
sāmagānaṁ pŏḻiyumo
vannuvīṇḍuṁ nĕñjiledo
kŏñjalāy māṟuṁ punnāraṅṅaḽ
paribhavaṅṅaḽidĕnde kathagaḽaṟiyugayille
vīṇḍumĕnde mūgayāyi
svararāgame........
kanniyoḽaṁ tĕnninīṅṅuṁ
kaṇṇiyāy nīḽuṁ minnāraṅṅaḽ
mṛdulavalliyilĕṅṅo puḽagamaṇigaḽudirnno
dūrĕyedo tāḽamāyi
pŏntārame..........