ആരാരോ ആരാരോ ആരാരോ ആരിരാരോ
ജീവിതമെന്നൊരു തൂക്കുപാലം
ജീവികള് നാമെല്ലാം സഞ്ചാരികള്
അക്കരെക്കെത്താന് ഞാന് ബുദ്ധിമുട്ടുമ്പോള്
ഇക്കരെനീയും വന്നതെന്തിനാരോമല് കുഞ്ഞേ
വഴിയറിയാതെ വഴിയറിയാതെ വലയുകയായിരുന്നൂ ഞാന്
വലയുകയായിരുന്നൂ
പാഥേയമില്ലാത്ത ദാഹനീരില്ലാത്ത
പദയാത്രയായിരുന്നൂ
വിധിതന്ന നിധിയാണു നീയെങ്കിലും
വിലപിക്കയാണെന്റെ മാനസം
കടലറിയാതെ കരയറിയാതെ
അലയുകയായിരുന്നൂ ഞാന് അലയുകയായിരുന്നൂ
നങ്കൂരമില്ലാത്ത പങ്കായമില്ലാത്ത
നാവികനായിരുന്നു
കരളിന്റെ കുളിരാണു നീയെങ്കിലും
കരയുകയാണെന്റെ മാനസം
ārāro ārāro ārāro ārirāro
jīvidamĕnnŏru tūkkubālaṁ
jīvigaḽ nāmĕllāṁ sañjārigaḽ
akkarĕkkĕttān ñān buddhimuṭṭumboḽ
ikkarĕnīyuṁ vannadĕndināromal kuññe
vaḻiyaṟiyādĕ vaḻiyaṟiyādĕ valayugayāyirunnū ñān
valayugayāyirunnū
pātheyamillātta dāhanīrillātta
padayātrayāyirunnū
vidhidanna nidhiyāṇu nīyĕṅgiluṁ
vilabikkayāṇĕnṟĕ mānasaṁ
kaḍalaṟiyādĕ karayaṟiyādĕ
alayugayāyirunnū ñān alayugayāyirunnū
naṅgūramillātta paṅgāyamillātta
nāviganāyirunnu
karaḽinṟĕ kuḽirāṇu nīyĕṅgiluṁ
karayugayāṇĕnṟĕ mānasaṁ