জাগো অনশন-বন্দী, ওঠ রে যত
জগতের লাঞ্ছিত ভাগ্যহত!
যত অত্যাচারে আজি বজ্র হানি’
হাঁকে রিপীড়িত-জন-মন-মথিত বাণী,
নব জনম লভি’ অভিনব ধরণী ওরে ঐ আগত।।
আদি শৃঙ্খল সনাতন শাস্ত্র আচায়
মূল সর্বনাশের, এরে ভাঙিব এবার।
ভেদি’ দৈত্য-কারা আয় সর্বহারা;
কেহ রহিবে না আর পর-পদ-আনত।।
নব ভিত্তি ‘পরে –
নব নবীন জীবন হবে উত্থিত রে!
শোন্ অত্যাচারী! শোন্ রে সঞ্চয়ী!
ছিনু সর্বহারা, হব সর্বজয়ী।
ওরে সর্বশেষের এই সংগ্রাম-মাঝ।
নিজ নিজ অধিকার জুড়ে দাঁড়া সবে আজ;
এই ‘জনগন-অন্তর-সংহতি’ রে
হবে নিখিল মানব জাতি সমুদ্ধত।।
জাগো অনশন-বন্দী ওঠ রে যত
Work
Language
jāgo anśhan-bandī, oṭh re yat
jagter lāñchhit bhāgyahat!
yat atyāchāre āji bajr hāni’
hām̐ke ripīr̤it-jan-man-mathit bāṇī,
nab janam labhi’ abhinab dharṇī ore ai āgat||
ādi śhṛṅkhal sanātan śhāstr āchāẏ
mūl sarbanāśher, ere bhāṅib ebār|
bhedi’ daity-kārā āẏ sarbahārā;
keh rahibe nā ār par-pad-ānat||
nab bhitti ‘pare –
nab nabīn jīban habe utthit re!
śhon atyāchārī! śhon re sañchaẏī!
chhinu sarbahārā, hab sarbajaẏī|
ore sarbaśheṣher ei saṁgrām-mājh|
nij nij adhikār jur̤e dām̐r̤ā sabe āj;
ei ‘jangan-antar-saṁhti’ re
habe nikhil mānab jāti samuddhat||