ఎటో వెళ్లిపోయింది మనసు...
పల్లవి:
ఎటో వెళ్లిపోయింది మనసు...
ఎటో వెళ్లిపోయింది మనసు...
ఇలా ఒంటరైయింది వయసు..ఓ చల్ల గాలి ఆచూకి తీసీ కబురియలేవా ఏమయిందో
ఎటో వెళ్లిపోయింది మనసు ఎటెళ్ళిందో అది నీకు తెలుసు
ఓ చల్ల గాలి ఆచూకి తీసీ కబురియలేవా ఏమయిందో ఏమయిందో ఏమయిందో.
చరణం 1:
ఏ స్నేహమూ కావాలని ఇన్నాలుగా తెలియలేదూ
ఇచ్చేందుకే మనసుందని నాకెవ్వరు చెప్పలేదూ..
చెలిమి చిరునామా తెలుసుకోగానే రెక్కలొచ్చాయో ఏమిటో..
చరణం 2:
కలలన్నవి కోలువుండని కనులుండి ఏం లాభమందీ
ఏ కదలికా కనిపించని శిలలాంటి బ్రతుకెందుకందీ..
తోడు ఒకరుంటే జీవితం ఎంతో వేడుకవుతుంది అంటూ..
pallavi:
ĕḍo vĕḽliboyiṁdi manasu...
ĕḍo vĕḽliboyiṁdi manasu...
ilā ŏṁṭaraiyiṁdi vayasu..o salla gāli āsūgi tīsī kaburiyalevā emayiṁdo
ĕḍo vĕḽliboyiṁdi manasu ĕḍĕḽḽiṁdo adi nīgu tĕlusu
o salla gāli āsūgi tīsī kaburiyalevā emayiṁdo emayiṁdo emayiṁdo.
saraṇaṁ 1:
e snehamū kāvālani innālugā tĕliyaledū
ichcheṁduge manasuṁdani nāgĕvvaru sĕppaledū..
sĕlimi sirunāmā tĕlusugogāne rĕkkalŏchchāyo emiḍo..
saraṇaṁ 2:
kalalannavi koluvuṁḍani kanuluṁḍi eṁ lābhamaṁdī
e kadaligā kanibiṁchani śhilalāṁṭi bradugĕṁdugaṁdī..
toḍu ŏgaruṁṭe jīvidaṁ ĕṁto veḍugavuduṁdi aṁṭū..