എതോ നിദ്രതൻ പൊന്മയിൽപ്പീലിയിൽ
ഏഴു വർണ്ണങ്ങളും നീർത്തി
തളിരിലത്തുമ്പിൽ നിന്നുതിരും
മഴയുടെ ഏകാന്ത സംഗീതമായ്
മൃദു പദമോടെ.. മധു മന്ത്രമോടെ
അന്നെന്നരികിൽ..വന്നുവേന്നോ..
എന്തേ.. ഞാനറിഞ്ഞീല.. ഞാനറിഞ്ഞീല..
(എതോ നിദ്രതൻ)
ആ വഴിയോരത്ത് അന്നാർദ്രമാം സന്ധ്യയിൽ
ആവണിപ്പൂവായ് നീ നിന്നുവേന്നോ(ആവഴിയോരത്ത്)
കുറുനിര തഴുകിയ കാറ്റിനോടന്നു നിൻ
ഉള്ളം തുറന്നുവേന്നോ
അരുമയാം ആ മോഹ പൊൻതൂവലൊക്കെയും
പ്രണയനിലാവായ് പൊഴിഞ്ഞുവേന്നോ
എന്തേ.. ഞാനറിഞ്ഞീല.. ഞാനറിഞ്ഞീല..
(എതോ നിദ്രതൻ)
ഈ മുളംതണ്ടിൽ ചുരന്നൊരെൻ പാട്ടുകൾ
പാലഴിയായ് നെഞ്ചിൽ നിറച്ചുവെന്നോ(ഈ മുളംതണ്ടിൽ)
അതിലൂറുമമൃതകണങ്ങൾ കോർത്തു നീ
അന്നും കാത്തിരുന്നെന്നോ
അകതാരിൽ കുറുകിയ വെൺപ്രാക്കളൊക്കെയും
അനുരാഗ ദൂതുമായ് പറന്നുവേന്നോ
എന്തേ.. ഞാനറിഞ്ഞീല.. ഞാനറിഞ്ഞീല..
(എതോ നിദ്രതൻ)