పల్లవి:
ఏ రోజైతే చూశానో నిన్ను
ఆ రోజే నువ్వైపొయా నేను
ఏ రోజైతే చూశానో నిన్ను
ఆ రోజే నువ్వైపొయా నేను
కాలం కాదన్నా ఏ దూరం అడ్డున్నా
నీ ఊపిరినై నే జీవిస్తున్నాను
నీ స్పర్శే ఈ వీచే గాలుల్లో
నీ రూపే నా వేచె గుండెల్లో
నిన్నటి నీ స్వప్నం నన్ను నడిపిస్తూ ఉంటే
ఆ నీ నీడై వస్తా నువెటువైపున్నా
నీ కష్టం లా నేను ఉన్నానూ
కరిగే నీ కన్నీరవుతా నేనూ
చెంపల్లో జారి నీ గుండెల్లో చేరి
నీ ఏకాంతం లో ఓదార్పవుతానూ
చరణం 1:
కాలం ఏదో గాయం చేసిందీ
నిన్నే మాయం చేసానంటుందీ
లోకం నమ్మి అయ్యో అంటోంది
శొకం కమ్మి జోకడతా అంది
గాయం కోస్తున్నా నే జీవించే ఉన్నా
ఆ జీవం నీవని సాక్షమిస్తున్న
నీతో గడిపిన ఆ నిమిషాలన్నీ
నాలో మోగే గుండెల సవ్వడులే
అవి చెరిగాయాంటే నే నమ్మేదెట్టాగా
నువు లేకుంటే నేనంటు ఉండను గా
నీ స్పర్శే ఈ వీచే గాలుల్లో
నీ రూపే నా వేచె గుండెల్లో
నిన్నటి నీ స్వప్నం నన్ను నడిపిస్తూ ఉంటే
ఆ నీ నీడై వస్తా నువెటువైపున్నా
నీ కష్టం లా నేను ఉన్నానూ
కరిగే నీ కన్నీరవుతానూ
చెంపల్లో జారి నీ గుండెల్లో చేరి
నీ ఏకాంతం లో ఓదార్పవుతానూ
ఏ రోజైతే చూశానో నిన్ను
ఆ రోజే నువ్వైపొయా నేను
కాలం కాదన్నా ఏ దూరం అడ్డున్నా
నీ ఊపిరినై నే జీవిస్తున్నాను