বিজন গোঠে কে রাখাল বাজায় বেণু
আমি সুর শুনে তা'র বাউল হয়ে এনু (গো)।।
ঐ সুরে পড়ে মনে কোন সুদুর বৃন্দাবনে
যেত নন্দ-দুলাল ব্রজ-গোপাল বাজিয়ে বেণু বনে
পথে লুটতো কেঁদে গোপাবালা, ভূরতো তৃণ-ধেণু গো
কেঁদে ভুলতো তৃণ-ধেণু।।
কবে নদীয়াতে গোরা
ও ভাইডেকেছিল এমনি সুরে এমনি পাগল-করা।
কেঁদে ডাকতো বৃথাই শচীমাতা, সাধতো বসুন্ধরা,
প্রেমে গ'লে যত নর-নারী যাচতো পদ-বেণু গো
তারা যাচতো পদ-রেণু।।
বিজন গোঠে কে রাখাল বাজায় বেণু
Work
Language
bijan goṭhe ke rākhāl bājāẏ beṇu
āmi sur śhune tā'ra bāul haẏe enu (go)||
ai sure par̤e mane kon sudur bṛndābne
yet nand-dulāl braj-gopāl bājiẏe beṇu bane
pathe luṭto kem̐de gopābālā, bhūrto tṛṇ-dheṇu go
kem̐de bhulto tṛṇ-dheṇu||
kabe nadīẏāte gorā
o bhāiḍekechhil emni sure emni pāgal-karā|
kem̐de ḍākto bṛthāi śhachīmātā, sādhto basundharā,
preme ga'le yat nar-nārī yāchto pad-beṇu go
tārā yāchto pad-reṇu||