അമൃതപ്രഭാതം വിരിഞ്ഞൂ
അമ്പലമണികള് മുഴങ്ങീ
അംഗന തുളസി ഉണര്ന്നൂ
ആത്മസംഗമദീപം തെളിഞ്ഞൂ
മാനസനയനങ്ങളാല് കണ്ടു ഞാനെന്
കണ്ണന്റെ മോഹന മരതകരൂപവും മഞ്ഞപ്പട്ടും
തിരുനെറ്റിയിലുള്ള കസ്തൂരിത്തിലകവും
അഴകാര്ന്ന കൂന്തല്കെട്ടും
പീലിയും കിരീടവും പരമദയാ-
ഭാവദീപ്തമാം നയനവും
പവിഴാധരങ്ങളില് പുഞ്ചിരിപ്പൂന്തേനും
വിരിമാറിലണിഞ്ഞുള്ള കൌസ്തുഭരത്നം കണ്ടൂ
കരതാരിലാ വിശ്വവേണുവിന് പ്രഭ കണ്ടൂ
ഉദയത്തുടിപ്പിലെന് നാഥന്റെ രൂപം കണ്ടൂ
amṛtaprabhādaṁ viriññū
ambalamaṇigaḽ muḻaṅṅī
aṁgana tuḽasi uṇarnnū
ātmasaṁgamadībaṁ tĕḽiññū
mānasanayanaṅṅaḽāl kaṇḍu ñānĕn
kaṇṇanṟĕ mohana maradagarūbavuṁ maññappaṭṭuṁ
tirunĕṭriyiluḽḽa kastūrittilagavuṁ
aḻagārnna kūndalgĕṭṭuṁ
pīliyuṁ kirīḍavuṁ paramadayā-
bhāvadīptamāṁ nayanavuṁ
paviḻādharaṅṅaḽil puñjirippūndenuṁ
virimāṟilaṇiññuḽḽa kaൌstubharatnaṁ kaṇḍū
karadārilā viśvaveṇuvin prabha kaṇḍū
udayattuḍippilĕn nāthanṟĕ rūbaṁ kaṇḍū