অগ্নি-ঋষি! অগ্নি-বীণা তোমায় শুধু সাজে;
তাই ত তোমার বহ্নি-রাগেও বেদন-বেহাগ বাজে।।
দহন-বনের গহন-চারী –
হায় ঋষি – কোন্ বংশীধারী দেশি
নিঙড়ে আগুন আনলে বারি, অগ্নি-মরুর মাঝে।
সর্বনাশা কোন্ বাঁশি সে বুঝতে পারি না যে।।
দুর্বাসা হে! রুদ্র তড়িৎ হানছিলে বৈশাখে,
হঠাৎ সে কার শুন্লে বেণু কদম্বের ঐ শাখে।
বজ্রে তোমার বাজ্ল বাঁশি,
বহ্নি হল কান্না-হাসি,
সুরের ব্যথায় প্রাণ উদাসী – মন সরে না কাজে।
তোমার নয়ন-ঝুরা অগ্নি-সুরেও রক্তশিখা রাজে।।
অগ্নি-ঋষি অগ্নি-বীণা তোমায় শুধু সাজে
Work
Language
agni-ṛṣhi! agni-bīṇā tomāẏ śhudhu sāje;
tāi ta tomār bahni-rāgeo bedan-behāg bāje||
dahan-baner gahan-chārī –
hāẏ ṛṣhi – kon baṁśhīdhārī deśhi
niṅr̤e āgun ānle bāri, agni-marur mājhe|
sarbanāśhā kon bām̐śhi se bujhte pāri nā ye||
durbāsā he! rudr tar̤it hānchhile baiśhākhe,
haṭhāt se kār śhunle beṇu kadamber ai śhākhe|
bajre tomār bājla bām̐śhi,
bahni hal kānnā-hāsi,
surer byathāẏ prāṇ udāsī – man sare nā kāje|
tomār naẏan-jhurā agni-sureo raktaśhikhā rāje||