അധരം കൊണ്ടു നീ അമൃതം പകർന്നു
മധുരം നിൻ ചിരി മലരോടിടഞ്ഞു
ആദ്യ ചുംബന ലഹരിയിൽ മുന്പിൽ
ആയിരം ജന്മങ്ങളോടി മറഞ്ഞു (2)
നിന്റെ വാർകുഴൽ കോതി മിനുക്കാൻ
എന്റെ ഭാവന പൂവെയിലായി
നിന്റെ മാറിലെ ശ്വേത മണികൾ
എന്റെ നിർവൃതി മുത്താരമായീ (അധരം..)
അമ്മയായെന്നും എന്നെയുറക്കി
ഇന്നു നിന്നെ താരാട്ടാം ഞാൻ
പ്രാണനുരുകും രാഗാനിലനിൽ
ഗാനലോലെ നിന്നെയുറക്കാം (അധരം..)
adharaṁ kŏṇḍu nī amṛtaṁ pagarnnu
madhuraṁ nin siri malaroḍiḍaññu
ādya suṁbana lahariyil munpil
āyiraṁ janmaṅṅaḽoḍi maṟaññu (2)
ninṟĕ vārguḻal kodi minukkān
ĕnṟĕ bhāvana pūvĕyilāyi
ninṟĕ māṟilĕ śveda maṇigaḽ
ĕnṟĕ nirvṛti muttāramāyī (adharaṁ..)
ammayāyĕnnuṁ ĕnnĕyuṟakki
innu ninnĕ tārāṭṭāṁ ñān
prāṇanuruguṁ rāgānilanil
gānalolĕ ninnĕyuṟakkāṁ (adharaṁ..)