ആരോമല് പൈതലിനായി ആയിരം പൂക്കള് വിരിഞ്ഞു
ഓരോ മലരിലും ഓരോ തളിരിലും ഓമനച്ചിരി
നിന്നു തുടിച്ചു
കാറ്റിലിളകും പൂക്കളെ നോക്കി
കണ്മണി കുഞ്ഞു മൊഴിഞ്ഞു
നിറവും മണവും എനിക്കും വേണം
നിങ്ങളിലൊന്നായി വിരിയേണം
(ആരോമല്)
വസന്തമെന്നും വിടര്ന്നു നില്ക്കും
സുഗന്ധ ശൈശവ മലരല്ലേ
നിന്നമ്മ നല്കും പഞ്ചാരായുമ്മയില്
പുന്നാരമോന് നീ വളരേണം
(ആരോമല്)
āromal paidalināyi āyiraṁ pūkkaḽ viriññu
oro malariluṁ oro taḽiriluṁ omanacciri
ninnu tuḍiccu
kāṭriliḽaguṁ pūkkaḽĕ nokki
kaṇmaṇi kuññu mŏḻiññu
niṟavuṁ maṇavuṁ ĕnikkuṁ veṇaṁ
niṅṅaḽilŏnnāyi viriyeṇaṁ
(āromal)
vasandamĕnnuṁ viḍarnnu nilkkuṁ
sugandha śaiśava malaralle
ninnamma nalguṁ pañjārāyummayil
punnāramon nī vaḽareṇaṁ
(āromal)