ആടിക്കാറ്റേ വീശല്ലേ നീ
മാരിക്കാറേ പെയ്യല്ലേ നീ
മഞ്ഞും മഞ്ഞും തീയായ് മാറും
മണ്ണിന് മാറില് മൌനം മൂടും
വിരഹം ചൂടിയ നിമിഷദലങ്ങള്
തെരുതെരെ നിറമണിയും
അധരവുമധരവുമൊരു ഞൊടിയിടയില്
മധുരവുമായ് നിറയും
കരെയേപുണരും പുഴയുടെ ദാഹം
സിരകളിലും പടരും
ഇരുവരുമൊരുസുഖലഹരിയിലങ്ങനെ
വഴിയറിയാതലയും
കണ്ടുമറന്നൊരു താഴ്വരയില്
കളിവണ്ടുകള് മൂളിവരും
കാണാക്കുയിലുകള് ഉയിരിന് ചില്ലയില്
ഈണം നെയ്തണയും
പാല്ക്കുടമേന്തിയ തങ്കനിലാവും
പാതിരതാണ്ടിവരും
അലകടലിന്റെ കയങ്ങളില് നമ്മള്
ആലിലയില് നീന്തും
āḍikkāṭre vīśalle nī
mārikkāṟe pĕyyalle nī
maññuṁ maññuṁ tīyāy māṟuṁ
maṇṇin māṟil maൌnaṁ mūḍuṁ
virahaṁ sūḍiya nimiṣadalaṅṅaḽ
tĕrudĕrĕ niṟamaṇiyuṁ
adharavumadharavumŏru ñŏḍiyiḍayil
madhuravumāy niṟayuṁ
karĕyebuṇaruṁ puḻayuḍĕ dāhaṁ
siragaḽiluṁ paḍaruṁ
iruvarumŏrusukhalahariyilaṅṅanĕ
vaḻiyaṟiyādalayuṁ
kaṇḍumaṟannŏru tāḻvarayil
kaḽivaṇḍugaḽ mūḽivaruṁ
kāṇākkuyilugaḽ uyirin sillayil
īṇaṁ nĕydaṇayuṁ
pālkkuḍamendiya taṅganilāvuṁ
pādiradāṇḍivaruṁ
alagaḍalinṟĕ kayaṅṅaḽil nammaḽ
ālilayil nīnduṁ