ആദമെന്ന കാമുകന് ഹവ്വയെന്ന കാമുകി
ആദ്യമന്നു കണ്ടു മിഴിമുനകള് കൊണ്ടു
ചതിവിതച്ചു സാത്താന് കനിയവര് ഭുജിച്ചു
ശൃംഗാര സാന്ദ്രമാം ചുംബനങ്ങളാല്
ഒന്നായി അവരൊന്നായി അന്നൊന്നായി
പനിനീരുപെയ്യുന്ന രാവില്
പവിഴാധരങ്ങള് കൊതിച്ചു
മാദകമാം രൂപം മാദകമാം നാദം
മാദകമാം ഗന്ധം മണ്ണിലുതിര്ന്നു
ആദ്യത്തെ ഉണ്ണിപിറന്നു
അനുരാഗഞാവല്പ്പഴങ്ങള്
അവനിയിലെങ്ങും നിന്നാടി
സ്നേഹമെന്ന സത്യം മോഹമെന്ന പുഷ്പം
ദാഹമെന്ന പക്ഷി
വന്നുനിരന്നു ആദ്യത്തെ ദുഃഖമകന്നു
ādamĕnna kāmugan havvayĕnna kāmugi
ādyamannu kaṇḍu miḻimunagaḽ kŏṇḍu
sadividaccu sāttān kaniyavar bhujiccu
śṛṁgāra sāndramāṁ suṁbanaṅṅaḽāl
ŏnnāyi avarŏnnāyi annŏnnāyi
paninīrubĕyyunna rāvil
paviḻādharaṅṅaḽ kŏdiccu
mādagamāṁ rūbaṁ mādagamāṁ nādaṁ
mādagamāṁ gandhaṁ maṇṇiludirnnu
ādyattĕ uṇṇibiṟannu
anurāgañāvalppaḻaṅṅaḽ
avaniyilĕṅṅuṁ ninnāḍi
snehamĕnna satyaṁ mohamĕnna puṣpaṁ
dāhamĕnna pakṣi
vannunirannu ādyattĕ duḥkhamagannu