यश तेची विष झाले देहांत ते उफाळे
स्फुंदून काय आता जावे मिटून डोळे
सुमहार वाटला जो तो एक साप काळा
प्रासाद थाटला जो ती बंद बंदिशाला
या बंधनात बांधी माझे मलाच जाळे
हा खेळ संपलासे आता न हारजीत
या हुंदक्यात गेले कोंडून प्रेमगीत
माझ्याच काजळाने हे तोड होय काळे
yaśh techī viṣh jhāle dehāṅt te uphāḻe
sphuṅdūn kāy ātā jāve miṭūn ḍoḻe
sumhār vāṭlā jo to ek sāp kāḻā
prāsād thāṭlā jo tī baṅd baṅdiśhālā
yā baṅdhnāt bāṅdhī mājhe malāch jāḻe
hā kheḻ saṅplāse ātā na hārjīt
yā huṅdakyāt gele koṅḍūn premgīt
mājhyāch kājḻāne he toḍ hoy kāḻe