फिरत्या चाकावरती देसी मातीला आकार
विठ्ठला, तू वेडा कुंभार
माती, पाणी, उजेड, वारा, तूच मिसळसी सर्व पसारा
आभाळच मग ये आकारा
तुझ्या घटांच्या उतरंडीला नसे अंत ना पार
घटाघटांचे रूप आगळे, प्रत्येकाचे दैव वेगळे
तुझ्याविना ते कोणा न कळे
मुखी कुणाच्या पडते लोणी, कुणा मुखी अंगार
तूच घडविसी, तूच फोडिसी, कुरवाळिसी तू, तूच ताडिसी
न कळे यातून काय जोडिसी
देसी डोळे परि निर्मिसी तयापुढे अंधार
phiratyā chākāvartī desī mātīlā ākār
viṭhṭhlā, tū veḍā kuṅbhār
mātī, pāṇī, ujeḍ, vārā, tūch misaḻsī sarv pasārā
ābhāḻch mag ye ākārā
tujhyā ghaṭāṅchyā utaraṅḍīlā nase aṅt nā pār
ghaṭāghṭāṅche rūp āgḻe, pratyekāche daiv vegḻe
tujhyāvinā te koṇā na kaḻe
mukhī kuṇāchyā paḍte loṇī, kuṇā mukhī aṅgār
tūch ghaḍvisī, tūch phoḍisī, kurvāḻisī tū, tūch tāḍisī
na kaḻe yātūn kāy joḍisī
desī ḍoḻe pari nirmisī tayāpuḍhe aṅdhār