त्यांनीच छेडिले ग, माझ्या मनी न होते
ओढून ओढणीला दारी उभी मी होते
करपाश तोचि आले कंठी गडे तयांचे
भारावल्या मनाने मी ग अबोल होते
अपराध काही नसता, शिक्षा मला मिळाली
माझ्याच मंदिरी ग मी बंदिवान होते
दिनरात साजणाचे बेबंद वागणे हे
असते सुखात जर का मी बालिकाच होते