സുഖമെന്ന പൊന്മാൻ മുന്നിൽ
മനസ്സെന്ന മൈഥിലി പിന്നിൽ
ഓട്ടമാണോട്ടമാണെങ്ങോട്ടെന്നോർക്കാതെ
ഓട്ടമാണെന്നെന്നും മന്നിൽ
സുഖത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ പരിഹാസം
മനസ്സിനോ മോഹത്താൽ ആവേശ
തൊട്ടുവേന്നും തൊട്ടില്ലെന്നും തോന്നും എല്ലാമെല്ലാം
ദുഃഖമെന്ന മാരീചന്റെ കപടവേഷം
മറവി തൻ വിരി മാറിൽ തല ചായ്ക്കാൻ
തുടങ്ങിയാൽ വ്യാമോഹം വിളിച്ചുണർത്തും
അനുദിനം നടക്കുമീ അനുധാവനത്തിൽ കാണാം
മനുഷ്യ ദുരന്തത്തിന്റെ തിര നാടകം
sukhamĕnna pŏnmān munnil
manassĕnna maithili pinnil
oṭṭamāṇoṭṭamāṇĕṅṅoṭṭĕnnorkkādĕ
oṭṭamāṇĕnnĕnnuṁ mannil
sukhattinṟĕ kaṇṇugaḽil parihāsaṁ
manassino mohattāl āveśa
tŏṭṭuvennuṁ tŏṭṭillĕnnuṁ tonnuṁ ĕllāmĕllāṁ
duḥkhamĕnna mārīsanṟĕ kabaḍaveṣaṁ
maṟavi tan viri māṟil tala sāykkān
tuḍaṅṅiyāl vyāmohaṁ viḽiccuṇarttuṁ
anudinaṁ naḍakkumī anudhāvanattil kāṇāṁ
manuṣya durandattinṟĕ tira nāḍagaṁ