ചോരയില്ലയോ കണ്ണിൽ ഏഴ തൻ കിടപ്പാടം
കവർന്നു കളിപ്പന്തൽ നിർമ്മിക്കും മനുജരേ
കളിപ്പന്തൽ നിർമ്മിക്കും മനുജരേ
ഏഴകൾക്കാരുമില്ലയോ ലോകവും മൂകമോ
ഏഴകൾക്കാരുമില്ലയോ
ജീവിതം വിയർപ്പാക്കി നിനക്കു സുഖിക്കുവാൻ
പൂവണിത്തളിർമെത്ത വിരിച്ച വേലക്കാരൻ
പാർപ്പിടം പോലും നിന്റെ ധനദാഹത്തിൻ മുൻപിൽ അർപ്പിച്ചു
അർപ്പിച്ചു നിരാധാരനായിതാ പണക്കാരാ
(ഏഴകൾക്കാരുമില്ലയോ...)
സ്വന്തം പാർപ്പിടം വെടിഞ്ഞുപോകും
അവരാണുലകേ നിനക്കു ജീവൻ നൽകി
നിർദ്ദയലോകമേ നീയതു മറന്നല്ലൊ
ആരുടെയും കിടപ്പാടം കിടപ്പാടം
sorayillayo kaṇṇil eḻa tan kiḍappāḍaṁ
kavarnnu kaḽippandal nirmmikkuṁ manujare
kaḽippandal nirmmikkuṁ manujare
eḻagaḽkkārumillayo logavuṁ mūgamo
eḻagaḽkkārumillayo
jīvidaṁ viyarppākki ninakku sukhikkuvān
pūvaṇittaḽirmĕtta viricca velakkāran
pārppiḍaṁ poluṁ ninṟĕ dhanadāhattin munpil arppiccu
arppiccu nirādhāranāyidā paṇakkārā
(eḻagaḽkkārumillayo...)
svandaṁ pārppiḍaṁ vĕḍiññuboguṁ
avarāṇulage ninakku jīvan nalgi
nirddayalogame nīyadu maṟannallŏ
āruḍĕyuṁ kiḍappāḍaṁ kiḍappāḍaṁ