सर्व सर्व विसरू दे, गुंतवू नको पुन्हा
सर्व सर्व विसरू दे, गुंतवू नको पुन्हा
येथ जीव जडविणे हाच होतसे गुन्हा
हे धुके, अशी हवा ही उदासता भरे
सूर सूर मिटुनिया लोपलीत पाखरे
हास हास लाडक्या श्रावणातल्या उन्हा
रात्र रात्र जागुनि वाट पाहिली कुणी
मंद होऊनी विरे अन पहाटचांदणी
स्वप्न संपुनी असे ये कठोर वंचना
काय मोर थांबतो मेघ दाटता शिरी
भान राधिके नुरे ऐकताच बासरी
बंधनात जन्मतो मुक्तीचा खरेपणा
हास हास लाडक्या श्रावणातल्या उन्हा
हाक धुंद ही तुझी अंग अंग वेढीते
होऊनी प्रवाह या बंधनात ओढिते
मी मला अजाणता गुंतले अशी पुन्हा
हास हास लाडक्या श्रावणातल्या उन्हा
धुंद धुंद गंध ये दाटुनी फुलाविना
sarv sarv visrū de, guṅtvū nako punhā
yeth jīv jaḍviṇe hāch hotse gunhā
he dhuke, aśhī havā hī udāstā bhare
sūr sūr miṭuniyā loplīt pākhre
hās hās lāḍakyā śhrāvṇātalyā unhā
rātr rātr jāguni vāṭ pāhilī kuṇī
maṅd hoūnī vire an pahāṭchāṅdṇī
svapn saṅpunī ase ye kaṭhor vaṅchnā
kāy mor thāṅbto megh dāṭtā śhirī
bhān rādhike nure aiktāch bāsrī
baṅdhnāt janmto muktīchā kharepṇā
hās hās lāḍakyā śhrāvṇātalyā unhā
hāk dhuṅd hī tujhī aṅg aṅg veḍhīte
hoūnī prvāh yā baṅdhnāt oḍhite
mī malā ajāṇtā guṅtle aśhī punhā
hās hās lāḍakyā śhrāvṇātalyā unhā
dhuṅd dhuṅd gaṅdh ye dāṭunī phulāvinā