സന്ധ്യേ നീ വാ വാ സിന്ദൂരം താ താ
സന്ധ്യേ നീ വാ വാ സിന്ദൂരം താ താ
പെണ്ണിന്റെ കവിളിണയില് അറിയാതെ വാ വാ
സന്ധ്യേ നീ വാ വാ സിന്ദൂരം താ താ
ഇന്നെന്റെ കവിളിണയില് അറിയാതെ വാ വാ
മദകരമാമേറെ സ്വപ്നങ്ങളോടെ
മണിമേഘമാലകള് ആരെയോ തേടി
മധുരിക്കും ഓര്മ്മകള് ചിറകടിച്ചെത്തും
അഷ്ടമംഗല്യ താലങ്ങളേന്തി
ആശാകന്യകള് ജപിച്ചുനില്ക്കേ
ആത്മാവിന് കോവിലില് അവിടുന്നു പ്രതിഷ്ഠിച്ച
അനുരാഗ വിഗ്രഹം കണ്തുറന്നു
sandhye nī vā vā sindūraṁ tā tā
pĕṇṇinṟĕ kaviḽiṇayil aṟiyādĕ vā vā
sandhye nī vā vā sindūraṁ tā tā
innĕnṟĕ kaviḽiṇayil aṟiyādĕ vā vā
madagaramāmeṟĕ svapnaṅṅaḽoḍĕ
maṇimeghamālagaḽ ārĕyo teḍi
madhurikkuṁ ormmagaḽ siṟagaḍiccĕttuṁ
aṣṭamaṁgalya tālaṅṅaḽendi
āśāganyagaḽ jabiccunilkke
ātmāvin kovilil aviḍunnu pradiṣṭhicca
anurāga vigrahaṁ kaṇtuṟannu