समईच्या शुभ्र कळ्या, उमलवून लवते
केसातच फुललेली जाई पायाशी पडते
भिवयांच्या फडफडी, दिठीच्याही मागेपुढे
मागेमागे राहिलेले माझे माहेर बापुडे
साचणार्या आसवांना पेंग येते चांदणीची
आजकाल झाले आहे विसराळू मुलखाची
थोडी फुले माळू नये, डोळा पाणी लावू नये
पदराच्या किनारीला शिवू शिवू ऊन गं ये
हासशील हास मला, मला हासू ही सोसेना
अश्रू झाला आहे खोल, चंद्र होणार का दुणा
samaīchyā śhubhr kaḻyā, umalvūn lavte
kesātach phullelī jāī pāyāśhī paḍte
bhivyāṅchyā phaḍaphḍī, diṭhīchyāhī māgepuḍhe
māgemāge rāhilele mājhe māher bāpuḍe
sāchṇāryā āsvāṅnā peṅg yete chāṅdṇīchī
ājkāl jhāle āhe visrāḻū mulkhāchī
thoḍī phule māḻū naye, ḍoḻā pāṇī lāvū naye
padrāchyā kinārīlā śhivū śhivū ūn gaṅ ye
hāsśhīl hās malā, malā hāsū hī sosenā
aśhrū jhālā āhe khol, chaṅdr hoṇār kā duṇā