रे क्षणाच्या संगतीने मी अशी भारावले
वेड वेडे घेऊनी मी मागुती तव धावले
ध्यास लागे सारखा आभास होती या जीवा
अंतरी तुजला स्मरावे छंद लागे हा नवा
या जगाच्या निंदकाचे मी हलाहल प्राशिले
संपदा लाभो करी वा दैन्य कोरांटीपरी
तृप्त मी होईन नाथा दो करांच्या कोटरी
आवरीता आवरेना झिंगलेली पाऊले
ना भीती जननीतीची मज तू उभा मागे पुढे
रे नको नज स्वर्ग जेथे लाभ देवाचा धडे
तारी आता तूच माझ्या देही भिनली वादळे
re kṣhṇāchyā saṅgtīne mī aśhī bhārāvle
veḍ veḍe gheūnī mī māgutī tav dhāvle
dhyās lāge sārkhā ābhās hotī yā jīvā
aṅtrī tujlā smrāve chhaṅd lāge hā navā
yā jagāchyā niṅdkāche mī halāhal prāśhile
saṅpdā lābho karī vā dainy korāṅṭīprī
tṛpt mī hoīn nāthā do karāṅchyā koṭrī
āvrītā āvrenā jhiṅglelī pāūle
nā bhītī jannītīchī maj tū ubhā māge puḍhe
re nako naj svarg jethe lābh devāchā dhaḍe
tārī ātā tūch mājhyā dehī bhinlī vādḻe