प्रेमस्वरुप आई, वात्सल्य सिंधू आई
बोलावू तूज आता मी कोणत्या उपायी
नाही जगात झाली, आबाळ या जीवाची
तुझी उणीव चित्ती आई तरीही जाची
चित्ती तुझी स्मरेना काहीच रुपरेखा
आई हवी म्हणोनी सोडी न जीव हेका
ही भूक पोरक्याची होई न शांत आई
पाहूनिया दुजांचे वात्सल्य लोचनाही
वाटे इथूनी जावे तुझ्यापुढे निजावे
नेत्री तुझ्या हसावे, चित्ती तुझ्या ठसावे
वक्षी तुझ्या परी हे केव्हा स्थिरेल डोके
देईल शांतवाया हृस्पंद मंद झोके
घे जन्म तू फिरुनी येईन मी ही पोटी
खोटी ठरो न देवा ही एक आस मोठी
premasvrup āī, vātsaly siṅdhū āī
bolāvū tūj ātā mī koṇatyā upāyī
nāhī jagāt jhālī, ābāḻ yā jīvāchī
tujhī uṇīv chittī āī tarīhī jāchī
chittī tujhī smrenā kāhīch ruprekhā
āī havī mhṇonī soḍī na jīv hekā
hī bhūk porakyāchī hoī na śhāṅt āī
pāhūniyā dujāṅche vātsaly lochnāhī
vāṭe ithūnī jāve tujhyāpuḍhe nijāve
netrī tujhyā hasāve, chittī tujhyā ṭhasāve
vakṣhī tujhyā parī he kevhā sthirel ḍoke
deīl śhāṅtvāyā hṛspaṅd maṅd jhoke
ghe janm tū phirunī yeīn mī hī poṭī
khoṭī ṭharo na devā hī ek ās moṭhī