नसे राऊळी वा नसे मंदीरी
जिथे राबती हात तेथे हरी
जिथे भूमीचा पुत्र गाळील घाम
तिथे अन्न होऊन ठाकेल शाम
दिसे सावळे रुप त्याचे शिवारी
नको मंत्र त्याला मुनी ब्राम्हणांचे
तया आवडे गीत श्वासा घणांचे
वसे तो सदा स्वेद गंगे किनारी
शिळा फोडीती संघ पाथरवटांचे
कुणी कापसा रुप देती पटांचे
तयांच्या घरी नांदतो तो मुरारी
जिथे काम तेथे उभा श्याम आहे
नव्हे धर्म रे घर्म ते रुप पाहे
असे विश्वकर्मा श्रमाचा पुजारी
nase rāūḻī vā nase maṅdīrī
jithe rābtī hāt tethe harī
jithe bhūmīchā putr gāḻīl ghām
tithe ann hoūn ṭhākel śhām
dise sāvḻe rup tyāche śhivārī
nako maṅtr tyālā munī brāmhṇāṅche
tayā āvḍe gīt śhvāsā ghaṇāṅche
vase to sadā sved gaṅge kinārī
śhiḻā phoḍītī saṅgh pātharavṭāṅche
kuṇī kāpsā rup detī paṭāṅche
tayāṅchyā gharī nāṅdto to murārī
jithe kām tethe ubhā śhyām āhe
navhe dharm re gharm te rup pāhe
ase viśhvkarmā śhrmāchā pujārī