മനസ്സിലെ ചന്ദനക്കാടുകള് എരിയുന്നു
മൌനം പ്രാവായ് കുറുകുന്നു
ഇരുളില് ഈറന് പാതയിലെങ്ങോ
ഇടയന് വിടപറയുന്നു
പ്രണയം മൊട്ടിട്ട പൂമരക്കാവുകള്
വിരഹിണിയാവുന്നു
സന്ധ്യതന് ഹൃദയത്തില് ഏതോമഴയുടെ
ചില്ലുകള് ചിതറുന്നു
മനസ്സിലെ ചന്ദനക്കാടുകള് എരിയുന്നു
പതിയെ പാടുന്ന ശ്രാവണവീണയില്
ഭൈരവിയുരുകുന്നു
ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നുഞാനേതോ സ്മൃതിയുടെ
പടവില് തളരുന്നു