मनातल्या मनात मी तुझ्यासमीप राहतो
तुला न सांगता तुझा वसंत रोज पाहतो
असेच रोज न्हाऊनी लपेट ऊन कोवळे
असेच चिंब केस तू उन्हांत सोड मोकळे
तुझा सुगंध मात्र मी इथे हळूच हुंगतो
अशीच रोज अंगणी लवून वेच तू फुले
असेच सांग लाजुनी कळ्यांस गूज आपुले
तुझ्या कळ्या, तुझी फुले इथे टिपून काढतो
तसा न राहिला आता उदास एकटेपणा
तुझीच रुपपल्लवी जिथे तिथे करी खुणा
पहा कसा हवेत मी तुझ्यासवे सळाळतो
manātalyā manāt mī tujhyāsmīp rāhto
tulā na sāṅgtā tujhā vasaṅt roj pāhto
asech roj nhāūnī lapeṭ ūn kovḻe
asech chiṅb kes tū unhāṅt soḍ mokḻe
tujhā sugaṅdh mātr mī ithe haḻūch huṅgto
aśhīch roj aṅgṇī lavūn vech tū phule
asech sāṅg lājunī kaḻyāṅs gūj āpule
tujhyā kaḻyā, tujhī phule ithe ṭipūn kāḍhto
tasā na rāhilā ātā udās ekṭepṇā
tujhīch rupapallvī jithe tithe karī khuṇā
pahā kasā havet mī tujhyāsve saḻāḻto