मन वढाळं, वढाळं, उभ्या पिकातलं ढोरं
किती हाकला हाकला, फिरुन येतं पिकांवर
मन मोकाट मोकाट, याच्या ठाई ठाई वाटा
जशा वार्यानं चालल्या, पान्यावरल्या रे लाटा
मन पाखरु पाखरु, याची काय सांगू मात
आता होतं भुईवर, गेलं गेलं आभाळातं
मन जहरी जहरी, याचं न्यारं रे तंतर
अरे विंचू साप बरा, त्याला उतारे मंतर
मन एवढं एवढं, जसा खसखसचा दाणा
मन केवढं केवढं, त्यात आभाळ माईना
असं कसं मन देवा, असं कसं रे घडलं
कुठे जागेपणी तुला, असं सपन पडलं
man vaḍhāḻṅ, vaḍhāḻṅ, ubhyā pikātalaṅ ḍhoraṅ
kitī hāklā hāklā, phirun yetaṅ pikāṅvar
man mokāṭ mokāṭ, yāchyā ṭhāī ṭhāī vāṭā
jaśhā vāryānaṅ chālalyā, pānyāvralyā re lāṭā
man pākhru pākhru, yāchī kāy sāṅgū māt
ātā hotaṅ bhuīvar, gelaṅ gelaṅ ābhāḻātaṅ
man jahrī jahrī, yāchaṅ nyāraṅ re taṅtar
are viṅchū sāp barā, tyālā utāre maṅtar
man evḍhaṅ evḍhaṅ, jasā khaskhaschā dāṇā
man kevḍhaṅ kevḍhaṅ, tyāt ābhāḻ māīnā
asaṅ kasaṅ man devā, asaṅ kasaṅ re ghaḍalaṅ
kuṭhe jāgepṇī tulā, asaṅ sapan paḍalṅ