मज भेटुनि जा हो दत्तसख्या अवधूता
का तुम्ही कमंडलु विसरून आला इथे
प्रिय श्वान आज ते तुम्हासवे का नसे
काखेची झोळी ती विसरून गेला कुठे
परि तुम्हास पुरते ओळखिले मी आता
किती व्याकुळतेने तुम्हास मी आळविले
ह्रदयीचे भावही व्यथितपणे कळविले
इंद्रियास दमुनी चित्ताला वळविले
का उगाच असली सत्वपरीक्षा घेता
किती सुयोग सुंदर भेटीचा मज दिला
ना वियोग तुमचा कधी घडावा मला
सर्वस्वभाव मी चरणी तव वाहिला
मन रंगुनि गेले गुरुराया हे आता
maj bheṭuni jā ho dattasakhyā avdhūtā
kā tumhī kamaṅḍlu visrūn ālā ithe
priy śhvān āj te tumhāsve kā nase
kākhechī jhoḻī tī visrūn gelā kuṭhe
pari tumhās purte oḻkhile mī ātā
kitī vyākuḻtene tumhās mī āḻvile
hradyīche bhāvhī vythitapṇe kaḻvile
iṅdriyās damunī chittālā vaḻvile
kā ugāch aslī satvaprīkṣhā ghetā
kitī suyog suṅdar bheṭīchā maj dilā
nā viyog tumchā kadhī ghaḍāvā malā
sarvasvbhāv mī charṇī tav vāhilā
man raṅguni gele gururāyā he ātā