മായുന്നൂ വനസൂനമേ നിന് ശലഭം
വിദൂരമാകിയ ശൂന്യതയില്
മാഞ്ഞു കാലജാലത്താലേ
തവസുഖമഖിലം ശൂന്യതയില്
തകരുകയായ് ആശതന് താരക
താണുസര്വ്വം ഇരുളില് ഹാ...
കേഴുന്നു മാനസവീണയിതാകെ
വിമൂകമാക്കിയ വേദനയില്
താണൂ പ്രേമതാരം ദൂരെ
വിധിമതമാകും കൂരിരുളില്
മായുകയായി രമണന് ലോകസുമമേ
കേഴുക നീ
ചോരുന്ന കണ്ണീര് ധാരയില് നീ നിന്
ഗദ്ഗദഗാനം പാടിടുക
മൂകം ശോകഭാരത്താലേ
മാനസമേ നീ കേണിടുക
māyunnū vanasūname nin śalabhaṁ
vidūramāgiya śūnyadayil
māññu kālajālattāle
tavasukhamakhilaṁ śūnyadayil
tagarugayāy āśadan dāraga
tāṇusarvvaṁ iruḽil hā...
keḻunnu mānasavīṇayidāgĕ
vimūgamākkiya vedanayil
tāṇū premadāraṁ dūrĕ
vidhimadamāguṁ kūriruḽil
māyugayāyi ramaṇan logasumame
keḻuga nī
sorunna kaṇṇīr dhārayil nī nin
gadgadagānaṁ pāḍiḍuga
mūgaṁ śogabhārattāle
mānasame nī keṇiḍuga