माना मानव वा परमेश्वर, मी स्वामी पतितांचा
भोगी म्हणुनी उपहासा, मी योगी कर्माचा
दैवजात दुःखाने मनुजा पराधीन केले
त्या पतितांचे केवळ रडणे मजला ना रुचले
भूषण रामा एकपत्नी व्रत, मला नको तसले
मोह न मजला कीर्तीचा, मी नाथ अनाथांचा
रुक्मिणी माझी सौंदर्याची प्रगटे जणू प्रतिमा
किंचित हट्टी परंतू लोभस असे सत्यभामा
तरीही वरितो सहस्त्र सोळा कन्या मी अमला
पराधीन ना समर्थ घेण्या वार कलंकाचा
कर्तव्याला मुकता माणूस, माणूस ना उरतो
हलाहलाते प्राशुन शंकर देवेश्वर ठरतो
जगता देण्या संजीवन मी कलंक हा धरितो
वत्सास्तव मम ऊर फुटावा वत्सल मातेचा
माना मानव वा परमेश्वर, मी स्वामी पतितांचा
Work
Language
mānā mānav vā parmeśhvar, mī svāmī patitāṅchā
bhogī mhṇunī uphāsā, mī yogī karmāchā
daivjāt duḥakhāne manujā parādhīn kele
tyā patitāṅche kevaḻ raḍṇe majlā nā ruchle
bhūṣhaṇ rāmā ekapatnī vrat, malā nako tasle
moh na majlā kīrtīchā, mī nāth anāthāṅchā
rukmiṇī mājhī sauṅdaryāchī pragṭe jaṇū prtimā
kiṅchit haṭṭī paraṅtū lobhas ase satybhāmā
tarīhī varito sahastr soḻā kanyā mī amlā
parādhīn nā samarth gheṇyā vār kalaṅkāchā
kartavyālā muktā māṇūs, māṇūs nā urto
halāhlāte prāśhun śhaṅkar deveśhvar ṭharto
jagtā deṇyā saṅjīvan mī kalaṅk hā dharito
vatsāstav mam ūr phuṭāvā vatsal mātechā