लिंबलोण उतरू कशी असशी दूर लांब तू
इथून दृष्ट काढिते निमिष एक थांब तू
एकटाच मजसी तू उभ्या जगात लाडका
तूच दुःखसागरी उभविलीस द्वारका
सर्व भार घेतला असा समर्थ खांब तू
शीणभाग संपला, तृप्त माय जीवनी
आयु उर्वरीत ते सरेल ईश चिंतनी
लाभले न जे कुणा असे सुदैव भोग तू
liṅbloṇ utrū kaśhī asśhī dūr lāṅb tū
ithūn dṛṣhṭ kāḍhite nimiṣh ek thāṅb tū
ekṭāch majsī tū ubhyā jagāt lāḍkā
tūch duḥakhsāgrī ubhvilīs dvārkā
sarv bhār ghetlā asā samarth khāṅb tū
śhīṇbhāg saṅplā, tṛpt māy jīvnī
āyu urvrīt te sarel īśh chiṅtnī
lābhle na je kuṇā ase sudaiv bhog tū