केव्हा तरी पहाटे उलटून रात गेली
मिटले चुकून डोळे हरवून रात गेली
सांगू तरी कसे मी, वय कोवळे उन्हाचे
उसवून श्वास माझा फसवून रात गेली
कळले मला न केव्हा सुटली मिठी जराशी
कळले मला न केव्हा निसटून रात गेली
उरले उरात काही आवाज चांदण्यांचे
आकाश तारकांचे उचलून रात गेली
स्मरल्या मला न तेव्हा माझ्याच गीतपंक्ती
मग ओळ शेवटाची सुचवून रात गेली
kevhā tarī pahāṭe ulṭūn rāt gelī
miṭle chukūn ḍoḻe harvūn rāt gelī
sāṅgū tarī kase mī, vay kovḻe unhāche
usvūn śhvās mājhā phasvūn rāt gelī
kaḻle malā na kevhā suṭlī miṭhī jarāśhī
kaḻle malā na kevhā nisṭūn rāt gelī
urle urāt kāhī āvāj chāṅdaṇyāṅche
ākāśh tārkāṅche uchlūn rāt gelī
smaralyā malā na tevhā mājhyāch gītapaṅktī
mag oḻ śhevṭāchī suchvūn rāt gelī