जिवलगा, राहिले रे दूर घर माझे
पाऊल थकले, माथ्यावरचे जड झाले ओझे
किर्र बोलते घन वनराई
सांज सभोती दाटून येई
सुखसुमनांची सरली माया पाचोळा वाजे
गाव मागचा मागे पडला
पायतळी पथ तिमिरी बुडला
ही घटकेची सुटे सराई, मिटले दरवाजे
निराधार मी, मी वनवासी
घेशील केव्हा मज हृदयासी
तूच एकला नाथ अनाथा, महिमा तव गाजे
jivalgā, rāhile re dūr ghar mājhe
pāūl thakle, māthyāvarche jaḍ jhāle ojhe
kirr bolte ghan vanrāī
sāṅj sabhotī dāṭūn yeī
sukhsumnāṅchī sarlī māyā pāchoḻā vāje
gāv māgchā māge paḍlā
pāyatḻī path timirī buḍlā
hī ghaṭkechī suṭe sarāī, miṭle darvāje
nirādhār mī, mī vanvāsī
gheśhīl kevhā maj hṛdyāsī
tūch eklā nāth anāthā, mahimā tav gāje