ഹൃദയഗീതമായ് കേള്പ്പു ഞങ്ങളാ സ്നേഹഗാനധാര
വിശ്വമാകവേ പുല്കിനില്ക്കുമാ ജീവരാഗധാര
അഴലാഴിപോലെ തൊഴുകൈകളോടെ
ആ പ്രേമമന്ത്രമുരുവിട്ടു ഞങ്ങള് പാടുന്നു
(ഹൃദയഗീതമായ്)
നിന്റെ മനോഹര നാമാവലികള്
പാടി കടലും കരയും
നിന്നോടലിയാന് ശ്രുതി മീട്ടുന്നു
പാവം മാനവജന്മം
ഒന്നു നീ കൈയ്യേല്ക്കുകില്
കരള് നിറഞ്ഞൊരമൃതം അമൃതം
(ഹൃദയഗീതമായ്)
ജീവിതവീഥിയില് ഇരുളണയുമ്പോള്
സാന്ത്വനനാളം നീയേ
കണ്ണും കരളും കര്മ്മകാണ്ഡങ്ങളും
കനിവും പൊരുളും നീയേ
ശ്വാസവും ആശ്വാസവും
തവപദങ്ങള് മാത്രം
(ഹൃദയഗീതമായ്)
hṛdayagīdamāy keḽppu ñaṅṅaḽā snehagānadhāra
viśvamāgave pulginilkkumā jīvarāgadhāra
aḻalāḻibolĕ tŏḻugaigaḽoḍĕ
ā premamandramuruviṭṭu ñaṅṅaḽ pāḍunnu
(hṛdayagīdamāy)
ninṟĕ manohara nāmāvaligaḽ
pāḍi kaḍaluṁ karayuṁ
ninnoḍaliyān śrudi mīṭṭunnu
pāvaṁ mānavajanmaṁ
ŏnnu nī kaiyyelkkugil
karaḽ niṟaññŏramṛtaṁ amṛtaṁ
(hṛdayagīdamāy)
jīvidavīthiyil iruḽaṇayumboḽ
sāndvananāḽaṁ nīye
kaṇṇuṁ karaḽuṁ karmmagāṇḍaṅṅaḽuṁ
kanivuṁ pŏruḽuṁ nīye
śvāsavuṁ āśvāsavuṁ
tavabadaṅṅaḽ mātraṁ
(hṛdayagīdamāy)