हसतेस अशी का मनी
कोण गं उभे तुझ्या अंगणी
कितीकदा वळून पाहसी
अन पुन्हा नजर वळविशी
हा लपंडाव खेळसी
कोण गं उभे तुझ्या अंगणी
अडविशी मुखावर हसे
थरकाप हृदयी होतसे
लागले कुणाचे पिसे
कोण गं उभे तुझ्या अंगणी
वळते न जीभ का मुकी
रिक्तमा पसरते मुखी
रेखिले चित्र हे कुणी
कोण गं उभे तुझ्या अंगणी
कोण गं तेच का गडे
पण कशास हो एवढे
अगबाई मुळी न आवडे
नव्हे का नाव ही ते भाषणी
कोण गं उभे तुझ्या अंगणी
hastes aśhī kā manī
koṇ gaṅ ubhe tujhyā aṅgṇī
kitīkdā vaḻūn pāhsī
an punhā najar vaḻviśhī
hā lapaṅḍāv kheḻsī
koṇ gaṅ ubhe tujhyā aṅgṇī
aḍviśhī mukhāvar hase
tharkāp hṛdyī hotse
lāgle kuṇāche pise
koṇ gaṅ ubhe tujhyā aṅgṇī
vaḻte na jībh kā mukī
riktmā pasarte mukhī
rekhile chitr he kuṇī
koṇ gaṅ ubhe tujhyā aṅgṇī
koṇ gaṅ tech kā gaḍe
paṇ kaśhās ho evḍhe
agbāī muḻī na āvḍe
navhe kā nāv hī te bhāṣhṇī
koṇ gaṅ ubhe tujhyā aṅgṇī