घर थकलेले सन्यासी, हळू हळू भिंतही खचते
आईच्या डोळयामधले नक्षत्र मला आठवते
ती नव्हती संध्या मधुरा, रखरखते ऊनच होते
ढग ओढून संध्येवाणी, आभाळ घसरले होते
पक्षांची घरटी होती, ते झाड तोडले कोणी
एकेक ओंजळी मागे, असतेच झर्याचे पाणी
मी भिऊन अंधाराला, अडगळीत लपुनी जाई
ये हलके हलके मागे, त्या दरीतली वनराई
ghar thaklele sanyāsī, haḻū haḻū bhiṅthī khachte
āīchyā ḍoḻyāmadhle nakṣhatr malā āṭhavte
tī navhtī saṅdhyā madhurā, rakharakhte ūnach hote
ḍhag oḍhūn saṅdhyevāṇī, ābhāḻ ghasarle hote
pakṣhāṅchī gharṭī hotī, te jhāḍ toḍle koṇī
ekek oṅjḻī māge, astech jharyāche pāṇī
mī bhiūn aṅdhārālā, aḍagḻīt lapunī jāī
ye halke halke māge, tyā darītlī vanrāī