गा गीत तू सतारी, गा गीत आसवांचे
या जीवनात वेडे, नाही कुणी कुणाचे
किती रंग गंध हळवे, फुलती भल्या पहाटे
होता दुपार विरती, निमिषात सांज दाटे
काळोख पीत येती, स्वर मंद काजव्याचे
पंखांत ऊब घेते, पिल्लू मुक्या खगाचे
चोचीत गोड दाणा घेण्यास जीव नाचे
पिल्लास पंख फुटता, घर शून्य पाखराचे
टाक्यापरी सुईच्या, स्वर आर्त छेद सारे
ते सांधती मनाचे, आभाळ फटणारे
गाण्यापरी जिण्याला आकार भावनांचे
gā gīt tū satārī, gā gīt āsvāṅche
yā jīvnāt veḍe, nāhī kuṇī kuṇāche
kitī raṅg gaṅdh haḻve, phultī bhalyā pahāṭe
hotā dupār virtī, nimiṣhāt sāṅj dāṭe
kāḻokh pīt yetī, svar maṅd kājavyāche
paṅkhāṅt ūb ghete, pillū mukyā khagāche
chochīt goḍ dāṇā gheṇyās jīv nāche
pillās paṅkh phuṭtā, ghar śhūny pākhrāche
ṭākyāprī suīchyā, svar ārt chhed sāre
te sāṅdhtī manāche, ābhāḻ phaṭṇāre
gāṇyāprī jiṇyālā ākār bhāvnāṅche