चांदण्यात फिरताना माझा धरलास हात
सखया रे आवर ही सावर ही चांदरात
निजलेल्या गावातून आले मी एकटीच
दूर दिवे कळलावे पडले मागे कधीच
ह्या इथल्या तरुछाया पण सारे जाणतात
सांग कशी तुजविनाच पार करु पुनवपूर
तुज वारा छळवादी अन् हे तारे फितूर
श्वास तुझा मालकंस, स्पर्श तुझा पारिजात
जाऊ चल परत गडे, जागले न घर अजून
पण माझी तुळस तिथे गेली हिरमसून
तुझिया नयनात चंद्र, माझ्या हृदयी प्रभात
chāṅdaṇyāt phirtānā mājhā dharlās hāt
sakhyā re āvar hī sāvar hī chāṅdrāt
nijlelyā gāvātūn āle mī ekṭīch
dūr dive kaḻlāve paḍle māge kadhīch
hyā ithalyā taruchhāyā paṇ sāre jāṇtāt
sāṅg kaśhī tujvināch pār karu punavpūr
tuj vārā chhaḻvādī an he tāre phitūr
śhvās tujhā mālkaṅs, sparśh tujhā pārijāt
jāū chal parat gaḍe, jāgle na ghar ajūn
paṇ mājhī tuḻs tithe gelī hiramsūn
tujhiyā naynāt chaṅdr, mājhyā hṛdyī prbhāt