अवचिता परिमळू झुळकला अळुमाळू
मी म्हणे गोपाळू आला गे माये
चांचरती चांचरती बाहेरी निघाले
ठकचि मी ठेलें काय करू
तो सावळा सुंदरू कांसे पितांबरू
लावण्य मनोहरू देखियेला
बोधुनी ठेलें मन तव जालें आन
सोकोनी घेतले प्राण माझे गे माये
बाप रखुमादेवी वरू विठ्ठल सुखाचा
तेणे काया मन वाचा वेधियेलें
avchitā parimḻū jhuḻklā aḻumāḻū
mī mhṇe gopāḻū ālā ge māye
chāṅchartī chāṅchartī bāherī nighāle
ṭhakchi mī ṭheleṅ kāy karū
to sāvḻā suṅdrū kāṅse pitāṅbrū
lāvaṇy manohrū dekhiyelā
bodhunī ṭheleṅ man tav jāleṅ ān
sokonī ghetle prāṇ mājhe ge māye
bāp rakhumādevī varū viṭhṭhal sukhāchā
teṇe kāyā man vāchā vedhiyeleṅ