अवचिता परिमळू, झुळकला अळुमाळू
मी म्हणे गोपाळू, आला गे माये
चांचरती चांचरती बाहेरी निघाले
ठकचि मी ठेलें काय करु
तो सावळा सुंदरु कासे पितांबरु
लावण्य मनोहरु देखियेला
बोधुनी ठेलें मन तव जालें आन
सोकोनी घेतले प्राण माझे गे माये
बाप रखुमादेवी वरु विठ्ठल सुखाचा
तेणें काया मने वाचा वेधियेलें
avchitā parimḻū, jhuḻklā aḻumāḻū
mī mhṇe gopāḻū, ālā ge māye
chāṅchartī chāṅchartī bāherī nighāle
ṭhakchi mī ṭheleṅ kāy karu
to sāvḻā suṅdru kāse pitāṅbru
lāvaṇy manohru dekhiyelā
bodhunī ṭheleṅ man tav jāleṅ ān
sokonī ghetle prāṇ mājhe ge māye
bāp rakhumādevī varu viṭhṭhal sukhāchā
teṇeṅ kāyā mane vāchā vedhiyeleṅ