अशी पाखरे येती आणिक स्मृती ठेवूनी जाती
दोन दिसांची रंगतसंगत, दोन दिसांची नाती
चंद्र कोवळा पहिला वहिला, झाडामागे उभा राहिला
जरा लाजूनी जाय उजळूनी, काळोखाच्या राती
फुलून येता फुल बोलले, मी मरणावर हृदय तोलले
नव्हते नंतर परि निरंतर गंधित झाली माती
हात एक तो हळू थरथरला, पाठीवर मायेने फिरला
देवघरातील समयीमधूनी, अजून जळती वाती
कुठे कुणाच्या घडल्या भेटी, गीत एक मोहरले ओठी
त्या जुळल्या हृदयांची गाथा, सूर अजुनही गाती
aśhī pākhre yetī āṇik smṛtī ṭhevūnī jātī
don disāṅchī raṅgatasaṅgat, don disāṅchī nātī
chaṅdr kovḻā pahilā vahilā, jhāḍāmāge ubhā rāhilā
jarā lājūnī jāy ujḻūnī, kāḻokhāchyā rātī
phulūn yetā phul bolle, mī marṇāvar hṛday tolle
navhte naṅtar pari niraṅtar gaṅdhit jhālī mātī
hāt ek to haḻū thartharlā, pāṭhīvar māyene phirlā
devaghrātīl samyīmdhūnī, ajūn jaḻtī vātī
kuṭhe kuṇāchyā ghaḍalyā bheṭī, gīt ek moharle oṭhī
tyā juḻlyā hṛdyāṅchī gāthā, sūr ajunhī gātī