असेन मी, नसेन मी, तरी असेल गीत हे
फुलाफुलांत येथल्या उद्या हसेल गीत हे
हवेत ऊन भोवती, सुवास धुंद दाटले
तसेच काहिसे मनी, तुला बघून वाटले
तृणांत फुलापाखरू तसे बसेल गीत हे
स्वयें मनात जागते, न सूर ताल मागते
अबोल राहुनी स्वतः अबोध सर्व सांगते
उन्हें जळांत हालती तिथे दिसेल गीत हे
कुणास काय ठाउके, कसे कुठे उद्या असू
निळ्या नभांत रेखिली, नकोस भावना पुसू
तुझ्या मनीच राहिले, तुला कळेल गीत हे
asen mī, nasen mī, tarī asel gīt he
phulāphulāṅt yethalyā udyā hasel gīt he
havet ūn bhovtī, suvās dhuṅd dāṭle
tasech kāhise manī, tulā baghūn vāṭle
tṛṇāṅt phulāpākhrū tase basel gīt he
svyeṅ manāt jāgte, na sūr tāl māgte
abol rāhunī svatḥa abodh sarv sāṅgte
unheṅ jaḻāṅt hāltī tithe disel gīt he
kuṇās kāy ṭhāuke, kase kuṭhe udyā asū
niḻyā nabhāṅt rekhilī, nakos bhāvnā pusū
tujhyā manīch rāhile, tulā kaḻel gīt he